جستجو در سایت

از مدرسه سیاسی تا تشكیل دانشكده حقوق و علوم سیاسی

 

هنگامی كه در 1313 دانشگاه تهران تأسیس شد آنچه دانشكده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی نام گرفت در واقع نهادی بود شكل گرفته از ادغام سه مدرسه سیاسی، مدرسه حقوق و مدرسه عالی تجارت.

مدرسه سیاسی

تأسیس مدرسه سیاسی
مدرسه سیاسی یا مدرسه علوم سیاسی در نیمه شعبان 1317 هجری قمری برابر با 28 آذر ماه 1278 هجری شمسی در چارچوب وزارت امور خارجه تأسیس شد. این مدرسه به عنوان پایه اصلی دانشكده حقوق و علوم سیاسی كنونی دومین مدرسه پس از مدرسه طب قدیم است كه به عنوان یك نهاد علمی جدید در رشته‌ای تخصصی ایجاد گشت.
به گفته میرزا حسن خان مشیرالملك (بعداً مشیرالدوله و سپس پیرنیا) فرزند میزا نصرالله خان مشیرالدوله، وزیر امور خارجه، مظفرالدین شاه طی فرمانی دستور تأسیس مدرسه‌ای دولتی موسوم به مدرسه سیاسی و اداری را برای تدریس علوم عالیه و تهیه جوانان عالم و كارآمد به جهت آتیه ادارات دولتی صادر كرد. در واقع مدرسه سیاسی به كوشش میرزا حسن خان و برادرش میرزا حسین خان مؤتن الملك شكل گرفت.

رؤسای مدرسه سیاسی

در سال‌های نخستین میرزا حسن خان مشیرالملك به سمت ریاست مدرسه منصوب شد. در 1319 قمری میرزا حسن خان همراه با مظفرالدین شاه به اروپا مسافرت كرد. پس از او  میرزا حسین خان مؤتن الملك ریاست مدرسه را بر عهده گرفت. سپس محمد علی فروغی (ذكاء الملك) اداره مدرسه را عهده دار شد. بعد از فروغی دكتر ولی الله خان نصر این مسئولیت را بر عهده گرفت (1289). از این زمان تا 1299 دكتر علی پرتو اعظم (حكیم اعظم) و عبدالحسین شیبانی (وحید الملك) به این منصب منصوب شدند. برخی از منابع ابتداء به وحید الملك اشاره می‌كنند و برخی دیگر پرتو اعظم را مقدم می‌دانند. به هر حال، سرانجام مرحوم علی اكبر دهخدا به ریاست مدرسه تعیین شد (1299-). هنگامی كه در 1305 مدرسه سیاسی از وزارت امور خارجه جدا و به وزارت معارف ملحق شد او همچنان ریاست مدرسه را بر عهده داشت.
در كنار رؤسای مدرسه از مدیر داخلی آن نیز نام برده شده است. نخستین كسی كه 1317 در این سمت از او یاد شده میرزا عبدالله خان قوام الوزاره (محقق الدوله) است كه مدتی نیز در فاصله ریاست مشیرالملك و مؤتمن الملك كفالت ریاست مدرسه را بر عهده داشت. شخص دیگری در این منصب به او اشاره شده سید علی اكبر خان رئیس دارالترجمه وزارت امور خارجه است كه از 1322 جای محقق الدوله را می‌گیرد. او نیز سپس منصب خود را به محمد حسین خان فروغی (پدر محمد علی فروغی) وا می‌گذارد.

ورود به مدرسه سیاسی

برای وارد شدن به مدرسه داوطلبان باید در امتحان ورودی شركت می‌كردند. علاوه بر صرف عربی، حساب، خط، انشاء و املاء از قرائت قرآن نیز امتحان گرفته می‌شد.

نخستین شاگردان مدرسه سیاسی

به گفته عبدالله مستوفی، از نخستین دانش آموختگان مدرسه سیاسی، این مدرسه كار خود با هفده نفر آغاز كرد كه برخی از آنها عبارت بودند از: میرزا عبدالله خان (مستوفی)، صادق خان (اعتلاء) (خواهر زاده عبدالله مستوفی)، میرزا باقر خان و میرزا نقی خان (عظیمی)، میرزا محمد علی خان (احتشام همایون) (پسر معین الدوله)، داود خان (پسر عماد نظام برادر زاده سهام الدوله (جلیلوند))، میرزا علی اكبرخان (پسر خانبابا خان قزوینی) (علی اكبر دهخدا)، میرزا اسدالله خان (بهنام)، میرزا جعفرخان (پاك نظر)، محمود خان (ثقفی) (برادر اعلم الدوله)، میرزا اسحق خان (رهبر)، میرزا علی محمد خان (اویسی)، سیف الله خان (پسر سردار معتضد).

درس‌های مدرسه سیاسی

مدرسه سیاسی كار خود ار با تاریخ، جغرافیا، حقوق بین‌الملل، زبان فرانسه و فقه آغاز كرد. مشیرالملك این برنامه را تنظیم كرده بود. او اعتقاد داشت محصلین مدرسه نباید بكلی از حقوق اسلامی عاری باشند. به همین دلیل فقه را در برنامه درسی گنجاند. ابتداء با این كار مخالفت می‌شد زیرا این اعتقاد وجود داشت كه در مدرسه سیاسی جمعی «فكلی» گرد هم می‌نشینند و صحبت «علوم فرنگی» در میان آنان رایج است. بنابراین نباید فقه تدریس شود، چرا كه فراگرفتن آن در حدو و صلاحیت طلاب علوم دینی است. از این رو یافتن كسی كه تدریس این ماده را برعهده گیرد كار مشكلی بود. سرانجام مشیرالملك با این استدلال كه مقصود از تدریس فقه تربیت فقیه نیست بلكه بیت آشنا ساختن جوانان با اصول فقه اسلامی است تا در ممالك كفر از راه به در نروند توانست موافقت میرزا حبین الله خان را برای تدریس فقه به دست آورد.
مدرسه سیاسی به تدریج از نظر علمی تكامل یافت و درس‌هائی ادبیات، حقوق، حقوق دیپلماتی و اقتصاد به به آن اضافه شد. به طور كلی مدت تحصیل در مدرسه به دو دوره تقسیم می‌شد. در دوره دوساله اول تاریخ، جغرافیا، ادبیات، ریاضیات، صرف و نحو عربی و هیئت تدریس می‌شد. برای در دوره دوساله دوم، كه به دوره مؤخراتی موسوم بود به تاریخ جدید، تاریخ معاصر، تاریخ سیاسی، زبان فرانسه، علم النفس (روانشناسی)، حكمت، شیمی، زبان انگلیسی، فقه، معانی، جغرافیای اقتصادی، علم ثروت (اقتصاد)، بودجه، قوانین مالیه، حقوق اداری، حقوق تجارت، حقوق اساسی، اصول محاكمات حقوقی، حقوق جزا، حقوق بین‌الملل و منطق اشاره شده است.

دوره تحصیلی مدرسه سیاسی

مدرسه در ابتداء یك اتاق (كلاس) داشت. سال به سال اتاق‌های دوم، سوم و چهارم به آن اضافه شد و دوره آن به چهار سال رسید. در سال دهم دوره آن پنج سال شامل دوره مقدماتی سه ساله و دوره مؤخراتی دوساله تعیین شد.

امتحانات مدرسه سیاسی

محصلان هر اتاق (كلاس) آخر سال امتحان می‌دادند. برای ارتقاء به اتاق بالاتر باید معدل 12 می‌داشتند. اگر كسی در امتحانات كتبی رد می‌شد حق شركت در امتحانات شفاهی را نداشت. شرط قبول شدن در امتحانات كتبی داشتن معدل 12 بدون صفر بود. دانشجویان برای ورود به دوره دوم باید امتحانات دوره اول را با موفقیت به پایان می‌رساندند. تصدیق نامه پایان دوره مدرسه به امضای استادان و رئیس مدرسه می‌رسید. از جمله كسانی كه تصدیق نامه‌های مدرسه را امضاء كرده‌اند می‌توان از علاء السلطنه، وثوق الدوله، مشاور الممالك، نصرت الدوله، محتشم السلطنه، حكیم الملك، قوام السلطنه، مصدق السلطنه، ذكاء الملك و مشاورالملك نام برد. از سال 1330 تصدیق پایان دوره مدرسه به امضای وزیر امور خارجه می‌رسید.

فارغ التحصیلان مدرسه سیاسی

در دوره فعالیت مستقل مدرسه سیاسی 210 نفر از این مدرسه فارغ التحصیل شدند. نخستین فارغ التحصیلان مدرسه سیاسی هفت نفر بودند كه از جمله می‌توان به عبدالله مستوفی، اسحق رهبر، صادق اعتلاء، میرزا محمود مقبل السلطنه، محمد علی اویسی، باقر خان نظام الملك و میرزا محمد علی خان احتشام همایون اشاره كرد.
از دیگر دانش آموختگان مدرسه سیاسی می‌توان میرزا علی خان منصور الملك (علی منصور)، وحید الملك شیبانی، میرزا ابولقاسم نجم الملك و میرزا احمدخان راد، علی سهیلی، عبدالحسین هژیر، انوشیروان سپهبدی، باقر كاظمی، محمد علی وارسته، محمود صلاحی، علی رضا دیوان بیگی، محمد علی مجد، علی اصغر زرین كفش، مجتبی دولت آبادی، عبدالحمید اعظمی، زنگنه، سید حسین فرهودی، فتح الله انتظامی، اسمعیل فلاح بردبار، سید علی شایگان، عباسقلی محصص، حسین شایسته، سید باقر حجازی، حسن ستوده، محمود هوده، احمد هوده، سید جواد احمدیان و خلیل وافی را نام برد. از جمله آخرین فارغ التحصیلان مدرسه سیاسی می‌توان به كریم سنجابی، علی شایگان و عبدالحمید اعظمی زنگنه اشاره كرد.

مدرسه سیاسی و مشروطیت

بسیاری از اهل مدرسه سیاسی، از اداره كنندگان، معلمان و دانش آموختگان مدرسه سیاسی نقش فعال در جنبش مشروطیت داشتند. از جمله می‌توان به میرزا حسن خان مشیر الملك (مشیرالدوله (پیرنیا)) و برادرش میرزا حسین خان مؤتمن الملك (پیرنیا) اشاره كرد كه در تنظیم فرمان مشروطیت و قوانین آن نقش داشتند. همچنین میرزا محمد خان صدیق حضرت از معلمان مدرسه و محقق الدوله در كمیسیون تدوین متمم قانون اساسی فعالیت داشتند. محمد علی فروغی، محمد صدیق حضرتمحقق الدوله و دكتر سید ولی الله خان نصر به نمایندگی مجلس انتخاب می‌شوند.
، علی اكبر دهخدا

 
بودجه مدرسه سیاسی

در ابتداء بودجه مدرسه بر اساس فرمان مظفرالدین شاه مبلغ چهار هزار تومان بود كه بدون رسوم (كسور) از تفاوت تذكره خراسان (یا به گفته عبدالله مستوفی تفاوت عمل معدن فیروزه خراسان) بر قرار شده بود. بعدها دانشجویان شهریه می‌پرداختند.

محل مدرسه سیاسی

نخستین محل مدرسه سیاسی از خانه‌های نصرالله خان سالاری روبه روی منزل ارباب جمشید بود. در سال جهارم به علت خرابی، مدرسه به خیابان برق نزدیك بانك شاهنشاهی منتقل شد.
در زمان ریاست عبدالحسین شیبانی (وحید الملك) با كمك دولت (به مبلغ یكصد و بیست هزار ریال) و اعانات دانشجویان ساختمانی از خانه‌های اتابك اعظم امین السلطان در كوچه اتابك (كوچه امین السلطان- كوچه نكیسا) بین خیابان لاله زار و خیابان علاء الدوله (فردوسی فعلی) به مبلغ یكصد و پنجاه هزار ریال خریداری شد. این محل پس از ادغام سه مدرسه سلف دانشكده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی و همچنین به دنبال تأسیس دانشكده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران تا تكمیل ساختمان آن در محل فعلی همچنان حفظ شد.

كتابخانه مدرسه سیاسی

كتابخانه مدرسه سیاسی در سال 1318 هجری قمری تشكیل شد. اساس كتابخانه را كتاب‌های متعلق به كتابخانه صاحب نسق تشكیل می‌داد كه عیناً برای مدرسه سیاسی خریداری و تحت 886 شماره ثبت شد. بعد در سال 1295 دكتر مصدق بیش از 250 جلد كتاب تریخ ایران قدیم كه كم یاب بود به كتابخانه هدیه داد. در سال 1330 نیز احتشام السلطنه علامیر تعداد زیادی كتاب از كتابخانه خود به این كتابخانه اهداء كرد.

پایان كار مدرسه سیاسی

مدرسه سیاسی جمعاً 28 سال دایر بود. در اول اسفند 1305 شمسی مدرسه سیاسی از وزارت امور خارجه منتزع و شد و به وزارت معارف ملحق شد.

مدرسه حقوق

پس از تأسیس مدرسه سیاسی فكر تأسیس مدرسه حقوق نیز مد نظر قرار گرفت و تلاش‌هائی نیز در این خصوص به عمل آمد اما به نتیجه نرسید. در سال 1298 هجری شمسی نصرت الدوله فیروز وزیر عدلیه دوران صدراعظمی وثوق الدوله برای تشكیل مدرسه حقوق اقدام كرد. او مسیو پرنی مستشار عدلیه را همراه هیأت ایرانی عازم برای شركت در كنفرانس صلح ورسای به پاریس فرستاد و به او دستور داد با چند استاد كه صلاحیت تدریس درس‌های حقوق را داشته باشند قرار داد منعقد كند. به دنبال آن مدرسه حقوق در 1299 با ‌چهار معلم فرانسوی در چارچوب وزارت عدلیه  آغاز به كار كرد.
ریاست مدرسه بر عهده پرنی گذاشته شد جواد عامری به معاونت مدرسه حقوق منصوب شد. این مدرسه برخلاف مدرسه سیاسی بودجه مستقل نداشت و از محل بودجه وزارت عدلیه اداره می‌شد.
داوطلبان ورود به مدرسه حقوق باید تصدیق دوره اول متوسطه را می‌داشتند. فارغ التحصیلان مدرسه سیاسی و دارالفنون در زمره كسانی بودند كه می‌توانستند وارد مدرسه حقوق شوند. تسلط به زبان فرانسه نیز از شرط‌های ورود به مدرسه حقوق بود. كسانی كه تصئیق متوسطه نداشتند باید در امتحان ورودی شركت می‌كردند. تحصیل در مدرسه نیز خود به دو دوره تقسیم می‌شد. شاگران دوره اول درجه باشلیه دریافت می‌كردند و فارغ التحصیلان دوره دوم لیسانسیه می‌شدند. شرط ورود به دوره اخیر گذراندن دوره اول بود.
دروس مدرسه حقوق عبات بودند از اصول محاكمات، حقوق ایران، حقوق جزا، حقوق بین‌الملل، تاریخ دیپلماسی، اقتصاد.
در مدت حدود هفت سالی كه مدرسه حقوق به طور مستقل فعالیت داشت هشتاد و دو نفر فارغ التحصیل در پنج دوره داشت. از جمله آنان می‌توان به احمد متین دفتری، محمد سجادی، عباسقلی گلشائیان، نصرالله انتظام، مشرف نفیسی، محمد سروی، محمود هدایت، علی اكبر دفتری، سعید نفیسی، محمد مجلسی، موسی سرابندی و حسین مهیمن اشاره كرد.
در اسفند 1305 مدرسه حقوق از وزارت عدلیه منتزع شد و به وزارت معارف ملحق گشت.

مدرسه تجارت

مدرسه تجارت را نیز در اواخر 1304 داور وزیر وقت فوائد عامه بوجود آورد. هدف از تأسیس مدرسه تجارت تربین یك عده تاجر با خبر از اوضاع اقتصادی دنیا بود. بودجه آن نیزمانند مدرسه حقوق از وزارت خانه متبوع یعنی وزارت فواید عامه تأمین می‌شد.
رؤسای مدرسه عبارت بودند از احمد شبان (ممتاز الاطباء) و محمود افشار.
استادان مدرسه علاوه بر افراد نام بدره در بالا عبات بودند از سعید نفیسی، مهندس همایون، سعید العلماء، فرهوید و باختر.  
بنا به تصویب وزارت معارف در سال 1306 ارزش مدرسه تجارت معادل دوره دوم متوسطه شناخته شد. بر اساس برنامه مصوب وزارت معارف، مدرسه دارای دو اتاق (كلاس) بود.
محل مدرسه تجارت در سال 1306 مدرسه ادب در نزدیكی بازار بود.
در اواخر سال 1307 مدرسه تجارت تحت نظارت وزارت معرف قرار گرفت. در سال 1309 این مدرسه در مدرسه حقوق و علوم سیاسی ادغام شد.

مدرسه حقوق و سیاسی و اقتصاد

در 1306 دو مدرسه سیاسی و حقوق در هم ادغام شدند و مدرسه حقوق و سیاسی را تشكیل دادند. مدرسه تجارت نیز در 1306 از وزارت فوائد عامه جدا شد و زیر نظر وزارت معارف قرار گرفت و در 1309 در مدرسه حقوق و سیاسی و ادغام شد و مدرسه حقوق و سیاسی و اقتصاد شكل گرفت.
ریاست آن را نیز علی اكبر دهخدا بر عهده داشت. معاونت آن را حسین نجم، از اعضای وزارت امور خارجه بر عهده اشت.
شرط ورود به این مدسه داشتن تصدیق كامل متوسطه شعبه ادبی یا تصدیق متوسطه كامل دارالمعلمین بود. اگر تعداد به بیست نفر نمی‌رسید دارندگان تصدیق علمی نیز حق ورود می‌داشتند.
به موجب اساسنامه مصوب 1306 شورای عالی معارف دوره مدرسه سه سال بود. در این زمان مدرسه دو شعبه علوم قضائی و علوم اداری داشت. دوسال اول مشترك بود. سال سوم جنبه اختصاصی داشت.
درس‌های مدرسه حقوق و سیاسی عبارت بودند از فقه و اصول، حقوق مدنی، اصول محاكمات حقوقی، حقوق اساسی عمومی، حقوق اساسی ایران، بین‌الملل خصوصی، ثبت اسناد و املاك، سجل احوال و احصائیه، مالیه، حقوق تجارت، قوانین استخدامی، حقوق بین‌الملل، اصول تشكیلات معارفی ایران و ممالك معظمه، تاریخ سیاسی، تشكیلات اداری ایران،  علم ثروت (اقتصاد)، اقتصاد روستائی، سیاست خارجی و منطق.
هر محصل پس از گذراندن امتحانات نهائی كتبی و شفاهی لیسانس دریافت می‌كرد. در خرداد ماه 1307 نخستین فارغ التحصیلان مدرسه حقوق و سیاسی عبارت بودند از  عبدالحسین سرداری، حسین تقوی، عباس شعری، مهدی تقوی، یوسف شكرائی، محمد ولی سیاسی منتظم، مرتضی آزموده، عباس محتشم نوری، محمد رضا نیك آیین، محمد فرخ نیا، ابوالحسن عمیدی نوری، شیخ ابراهیم برهان آزاد، فتح الله انتظامی، ابولقاسم احمدی، محمد تقی مصطفی كاشانی، مرتضی همایونی، حسین شیرازی، باقر صور اسرافیل، عزیزالله ملك اسماعیلی، محمود سرشار، سید رضا صدری اصفهانی و جلال حكمی.
آخرین فارغ التحصیلان مدرسه حقوق و سیاسی و اقتصاد در سال تحصیلی 1312-1313 عبارت بودند از: حسین فرهودی، خلیل وافی، احمد هوده، سید محمد آل محمد، حسین شجره، سید احمد ظهیر، عبدالحسین معتمد، حسین شهیدی، ابولقاسم افضل پور، جعفر جهان، جلال داودی، غلامعلی اعتماد مقدم، هاشم شجاع نیا، حسن افتخار هشترودی، فضل الله دولتشاهی، محمد حسین طاهری تقوی، یعقوب فرزان، فتاحی حیران، امیر خسروی، عرفانی، مقومی، نظرینان، زمردیان و جواهری ساعتچی.
تا سال پایان سال تحصیلی 1312- 1313 جمعاً 134  نفر شامل 107 نفر در رشته حقوق، 20 نفر در شته سیاسی و اداری و 7 نفر در رشته تجارت از مدرشه حقوق و سیاسی و اقتصاد فارغ التحصیل شدند.
محل مدرسه حقوق و سیاسی همان محل مدرسه سیاسی در كوچه اتابك بود.
با ادغام مدرسه تجارت در مدرسه حقوق و سیاسی در این نهاد آموزش عالی رشته‌های قضائی، دیپلماسی (سیاسی)، تجاری و اداری و اقتصادی تدریش می‌شد كه سرانجام در سه قالب كلی رشته‌های قضائی، سیاسی و اقتصادی قرار گرفت. نهاد جدید نیز چهار سال بعد با نام دانشكده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی در چارچوب دانشگاه تهران قرار گرفت.

 

فهرست نام استادان

 

از مدرسه سیاسی تا دانشكده حقوق و علوم سیاسی

هنگامی كه در 1313 دانشگاه تهران تأسیس شد آنچه دانشكده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی نام گرفت در واقع نهادی بود شكل گرفته از ادغام سه مدرسه سیاسی، مدرسه حقوق و مدرسه عالی تجارت . مدرسه سیاسی یا مدرسه علوم سیاسی در نیمه شعبان 1317 هجری قمری برابر با 28 آذر ماه 1278 هجری شمسی در چارچوب وزارت امور خارجه تأسیس شد.  مدرسه حقوق در 1298 هجری شمسی در چارچوب وزارت عدلیه بنیاد نهاده شد. مدرسه عالی تجارت را نیز در 1304 داور وزیر وقت فوائد عامه بوجود آورد. دو مدرسه نخست در اسفند ماه 1305 به پیشنهاد و زارت معارف و تصویب هیأت وزیران وزارتخانه‌های متبوع خود جدا و ضمیمه وزارت معارف شدند. در سال بعد از ادغام این دو، مدرسه حقوق و علوم سیاسی پا به عرصه وجود گذاشت. مدرسه تجارت نیز در 1306 از وزارت فواعد عامه جدا شد و زیر نظر وزارت معارف قرار گرفت و در 1309 در مدرسه حقوق و علوم سیاسی ادغام شد. نهاد جدید نیز چهار سال بعد با نام دانشكده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی در چارچوب دانشگاه تهران قرار گرفت. این دانشكده در طی هفتاد سال گذشته تحولات زیادی را پشت سر گذاشته است. از جمله با بوجود آمدن دانشكده اقتصاد كه حاصل جدا شدن مؤسسه تحقیقات اقتصادی و منفك شدن رشته اقتصاد از دانشكده بود نام دانشكده نیز بصورت امروزین آن یعنی دانشكده حقوق و علوم سیاسی در آمد.
در طول سالیان گذشته دانشكده حقوق و علوم سیاسی، و مدارس سه‌گانه سلف آن،  همواره در جهت پرورش نیروی انسانی متخصص مورد نیاز جامعه فعالیت داشته است. بخش عمده این فعالیت را كسانی به انجام رسانده‌اند كه به تدریس در این نهادها اشتغال داشته‌اند. كمترین ارجی كه می‌توان برای تلاش آنان قائل شد بیاد آوردن نام آنان است. در زیر نام بسیار از ایشان ذكر شده است. اسامی استادان گذشته با استفاده از كتاب‌ها و منابع گوناگون از جمله سالنامه‌های دانشكده حقوق و علوم سیاسی و سالنامه‌ها و كتابچه های راهنمای دانشگاه تهران گردآوری شده است.  اسامی اعضای حاضر هیأت علمی دانشكده حقوق و علوم سیاسی نیز با همكاری مسئول محترم امور اداری و كارگزینی و رفاه دانشكده ارائه شده است. بی گمان این مجموعه خالی از نقص نیست. اما این نقص تنها بر اثر در اختیار نبودن منبع لازم بوجود آمده است.
اسامی در ﭽﻬار قسمت تنظیم شده است. قسمت اول شامل نام كسانی می‌شود كه پیش از تأسیس دانشكده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی در مدرسه سیاسی، مدرسه حقوق، مدرسه تجارت و مدرسه حقوق و علوم سیاسی تدریس داشته‌اند. قسمت دوم در بر گیرند نام كسانی است كه از تأسیس دانشكده حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی تا بدل شد آن به دانشكده حقوق و علوم سیاسی وارد دانشكده شدند. قسمت سوم از تشكیل دانشكده حقوق و علوم سیاسی تا وقوع و پیروزی انقلاب شامل می شود و سرانجام قسمت ﭽﻬارم اختصاص به نام كسانی دارد كه از 1357 تا امروز در این دانشكده فعالیت آموزشی و پژوهشی داشته اند.

قسمت اول:
از مدرسه سیاسی تا دانشكده حقوق و علوم سیاسی

1. مدرسه سیاسی (1278 – 1306)
میرزا حبیب الله (1278 – 1279) – اردشیر جی (1278 – 1279) – میرزا عبدالرزاق خان مهندس (خان سرتیپ – مهندس بغایری - 1278) – مسیو مورِل (1278) -  قوام الوزاره (1278) - صدیق حضرت (محمد مظاهر – از اواخر 1279 – 1280 تا 1330) - مشیرالدوله [مشیر الملك] (1278 – 1279) – میرزا محمد حسین خان فروغی (ذكاء الملك - 1279) – اوهانس خان عماد الوزاره ( رئیس دارالترجمه وزارت امور خارجه - 1279) – ژزف هنبیك (بلژیكی - مستشار حقوقی وزارت امور خارجه - 1279) – شیخ محمد تقی اعتماد الاسلام (1279) – عبدالحسین خان میر پنج (1279) – محب علی خان (1279) – نصر الله خان ناظم العلوم بختیاری (از اواخر 1279) – فاضل خلخالی (از 1283) – میرزا محمد علیخان فروغی - فاضل تونی (از 1294) – بدایع نگار – ویزیور (پس از مرگ دكتر مورل - رئیس آلیانس فرانسه) – دكتر نصر الله خان (دكتر ولی الله نصر) – میرزا سید ابولقاسم خان (انتظام الملك – عمید) - منصور السلطنه عدل – میرزا ابولحسن خان – عباسقلیخان مترجم الممالك – فضل الله خان به جای عباسقلیخان مترجم الممالك - شمس العلماء گركانی – میرزا عبدالعظیم خان گركانی قریب – شیخ مهدی – ادیب السلطنه – میرزا هاشم خان (بهنام) – رجبعلی خان – میرزا علیخان منصور الملك (علی منصور) – عبدالله مستوفی - مسیو كوستاو دمورنی – میرزا علی محمد اصفهانی – سلطان احمد خان – موسی خان – سالار معظم – میرزا صالح خان – میرزا غلامحسین خان رهنما (از 1297) – میرزا عبدالعظیم خان قریب (از 1292) – میرزا علی محمد معلم فقه - میرزا علی اكبر سیاسی (از 1295) - میر عماد خان - دكتر افشار (از 1303) – سید حسین جمارانی – میرزا طاهر تنكابنی (از 1301) – میرزا حبیب الله خان مظفری (از 1300) – نجم الملك – میرزا جواد خان عامری (از 1298) – میرزا اسماعیل خان مرأت (از 1295) – نامه نگار (از 1297) – مترجم الممالك (از 1289) – میرزا عبدالله خان مستوفی (از 1302 تا 1306) - میرزا ابولقاسم خان فروهر (از 1297) – شرف الدوله – میرزا داود خان پیر نیا - ماژور مسعود خان كیهان – عزت الله خان هدایت – آقای اردشیر – میرزا مجید خان آهی – محسن خان رئیس - مدبر الدوله - مهذب الدوله كاظمی – علی اكبر خان داریوش - دومورنی.

2. مدرسه حقوق (1298 – 1306)
حاج سید نصرالله تقوی (سادات اخوی) – محمد علی فروغی (ذكاء الملك) – مصطفی عدل (منصور السلطنه) – موسیو آدلف پرنی – مسیو دوفوسا – مسیو مورل – مسیو لونكل دو فورویل – مسیو لوزیور - معین الممالك – حاج شیخ علی بابا عالم فیروز كوهی – میر سید محمد فاطمی قمی – مشارالملك – مسیو فراشون – مسیو هس – موسیو آدلف پرنی – مسیو مورِل – مسیو دولاپوژ – دكتر عیسی صدیق (صدیق اعلم) – دكتر ویلهلم – مسیو گمارد (گمار – از اول مهر 1304) – میرزا عنایت الله خان سمیعی – میرزا عباسقلی خان غریب (مترجم الممالك)  – میرزا جواد خان عامری (از 1304) – میرزا علی اكبر خان داور – میرزا سید مصطفی خان بهروزز

3. مدرسه تجارت (1304 – 1309)
علی اكبر داور – ماژور مسعود خان كیهان – اعتصام زداه – محسن اسدی – سعید نفیسی – مترجم نظام – گیلدبراند – باختر – افضل پور – زاهدی (برخی از معلمان مدرسه تجارت).

4. مدرسه حقوق و سیاسی (1306 – 1313)
حاج شیخ علی بابا عالم - میرزا سید محمد قمی سلطان العلماء (از آبان 1306) - سید مصطفی عدل منصور السلطنه – میر سید محمد فاطمی قمی – دكتر عیسی صدیق (صدیق اعلم) – میرزا علی آقا هیأت – سید اسدالله مدرس قمی – مسیو هس – مسیو فراشون - شیخ محمد فاضل تونی - دكتر افشار – سید حسین جمارانی (از 1300)  – میرزا عبدالعظیم خان – میرزا غلام حسین خان رهنما – میرزا علی اكبر خان سیاسی – میرزا طاهر تنكابنی  – حبیب الله خان مظفری – میرزا عبدالله خان - مهذب الدوله (از بهمن 1305) - میرزا جواد خان عامری – میرزا اسماعیل خان مرأت – نامه نگار – فاضل خلخالی – مترجم الممالك قریب – میرزا ابولقاسم خان فروهر – ادیب السلطنه (از آبان 1305)  – شرف الدوله (از مهر 1305)  – ماژور مسعود خان كیهان (از مهر 1305) – عزت الله خان هدایت (از مهر 1305) - میرزا مجید خان آهی – آقای داریوش -  محسن خان رئیس – مسیو پلانیول – مسیو فنتانا – حاج شیخ علی بابا عالم – بدیع الزمان – میرزا محسن خان اسدی (از 1309) - میرزا محمد خان عبده - مسیو هیلدبراند - سعید نفیسی-  میرزا محمد سنگلجی (از 1311 – در 1345 باز نشسته شد) – مسیو كتابچی خان – عصار – دکتر قاسم قاسم زاده (1309 -1329) - میرزا ابولقاسم خان ذوالریاستین (از اول اردیبهشت 1312) - میرزا جواد خان عامری – حاج شیخ محمد باقر آیت الله زاده مازندرانی (آیت الله زاده مازندرانی – تا سال تحصیلی 1317 -1318) –آیت الله زاده اصفهانی.

قسمت دوم:
دانشكده حقوق وعلوم سیاسی واقتصادی (1313 - 1357)

1313 - 1320
محمد مظاهر (صدیق حضرت) – سید مصطفی عدل (منصور السلطنه) ـ شیخ محمد خان عبده بروجردی ـ میرزا ابولقاسم خان ذوالریاستین - محسن اسدی ـ میرزا جواد خان عامری – شیخ محمد باقر آیت الله زاده مازندرانی – دكتر قاسم قاسم زاده – سعید خان نفیسی- شیخ محمد سنگلجی – دكتر الكساندر آقایان (1309 – 1319) - مسیو ژان فونتانا – دكتر سید حسن امامی (از 1313 – در 1347 بازنشسته شد) – باختر – محمود بدر - زاهدی – دكتر عبدالحمید زنگنه – دكتر كریم سنجابی (از 1313 – 1314 – در 1347 بازنشسته شد) - دكتر سید علی شایگان (از 1313) – علی پاشا صالح (در 1347 باز نشسته شد) - ابوالحسن فروغی - گیلهامر - دكتر ژولین لافون - دكتر ویلهلم هاز - ژرمن گیلدبراند - دكتر احمد متین دفتری (از 1313 – در 1347 بازنشسته شد) –دكتر سید ولی خان نصر – دكتر تقی نصر - بروجردی – دكتر عبدالحمید زنگنه – صورتگر – دكتر احمد متین دفتری – سهام الدین غفاری (ذكاءالدوله) – دكتر خانبابا بیانی – دكتر شمس الدین جزایری - دكتر حسن شهید نورائی – موسی شیبانی (ذكاء لملك) – دكتر محمود كیهان (از 1317 – در 1347 باز نشسته شد) - سید محمد مشکوه (از 1319 – در 1347 باز نشسته شد) - دكتر مصطفی مصباح زاده (از 1317) – وارسته – دكتر وكیل - جلال الدین همائی.

1320 – 1346
دكتر محمد حسین ادیب - محسن اسدی – دكتر حسن افشار (از 1322) - دكتر فضل الله اكبری – دكتر حسن امامی – دكتر عبدالمجید امیر قائم مقامی (از 1331) – دكتر ابراهیم پاد (از 1330 – تا 1354) - دكتر علی اصغر پور همایون (از 1322) – دكتر حسین پیرنیا (از 1320) – دكتر شمس الدین جزاریری -  دكتر عبدالعلی جهانشاهی -  دكتر محمد علی حكمت (از 1316 – در 1349 به مرخصی رفت) – دكتر محمود خواجه نوری از 1339 – در 1358 باز نشسته شد) - دكتر حسین رضائی – دكتر محمد رضوی - حسین رفعتی افشار قاسملو (از دیماه 1321 – در 1348 باز نشسته شد) - دكتر حمید زاهدی (از 1343 به دانشگاه انتقال یافت – در 1357 باز نشسته شد) – زندی - دكتر عبدالحمید زنگنه (در 28 اسفند 1329 کشته شد) – دكتر عیسی سپهبدی (از مهر 1318) – دكتر حسن ستوده تهرانی (از 1318 – در 1346 باز نشسته شد) – دكتر رضاقلی سرداری (از 1329 تا آبان 1343) – دكتر حسین سمیعی (از 1326 – به جای دكتر معظمی) - دكتر كریم سنجابی – شیخ محمد سنگلجی – دكتر حسین سیدی كاشانی (از 1334 – 1358) – دكتر علی شایگان – دكتر علی اكبر شهابی (پس از 1332 – بازنشستگی 1343) - محمود شهابی (از سال تحصیلی 1319 –1320 تا 1357) - دكتر حسن شهید نورائی – دكتر جواد شهیدی (از 1336) – علی پاشا صالح – دكتر پرویز صانعی (از 1341 تا 1349) - دكتر محسن صبا – دكتر سید حسین صفائی (از 1344) – دكتر محمد صفدری (از 1335 تا 23 مهر 1340) - دكتر عباس صدقی (از 1337 تا 1345) -  دكتر منصور صقری (از 1336) - دكتر منوچهر طباطبائی مؤتمنی (از 1336 – 1359 بازنشسته) – دكتر ابراهیم عالمی (از 1320) - دكتر جلال عبده [از 1336] - دكتر عبدالرضا عدل طباطبائی - دكتر محسن عزیزی (از 1317 – از 1321 به دانشكده انتقال یافت – در 1349 باز نشسته شد) –  دكتر عبدالحسین علی آبادی (از 1326 تا 1346 – در این سال استعفا داد. بعداً تا 1354 به صورت قرار دادی تدریس داشته است.) – دكتر غلامرضا كیان - دكتر محمد حسین علی آبادی (از 1323 – در 1347 بازنشسته شد)  – دكتر موسی عمید (از 1319) - دكتر ابوالبشر فرمانفرمائیان - دكتر قاسم قاسم زاده – دكتر ناصر كاتوزیان (از 1344) – دكتر غلامرضا كیان - دكتر محمود كیهان (تا 1340) - دكتر منوچهر گنجی - ژرمن گیلدبراند – دكتر احمد متین دفتری – سید محمد مشكوه (از 1319 – در 1347 باز نشسته شد) - دكتر مصطفی مصباح زاده – محمد مظاهر (صدیق حضرت) (1331 باز نشسته شد) – دكتر محمد معتضد باهری (از 1335 تا 1358) - نژاد - دكتر عبدالله معظمی - دكتر اصغر مهدوی (از 1335) - دكتر محمد نصیری (از 1330 تا 1355) - دكتر جواد واحدی (از آذر ماه 1339) - منوچهر وارسته – دكتر هادی هدایتی (از 1335 تا 1348) – دكتر محمد علی هدایتی (از اواخر 1319 – در 1349 باز نشسته شد) - جلال الدین همائی (از 1313 -1314 در 1326 -1327 استعفا داد) – دكتر احمد هوشنگ شریفی (از آخر 1335 تا 1358) - دكتر احمد هومن (تا 1345) – دكتر محی‌الدین نبوی نوری (1345 – 1359) - عبدالرحیم نبهی (از 1331 - در 1358 باز نشسته شد) – دكتر احمد هاشمی (ىر 1337 -1338).

قسمت سوم:
دانشكده حقوق و علوم سیاسی (1346 – 1357)

دكتر علی آزمایش - دكتر محمد آشوری (از 1350) – دكتر عبدالحمبد ابوالحمد – دكتر بهروز اخلاقی (از 1350) - دكتر پرویز اوصیاء (1345 – 1357) –  دكتر قاسم افتخاری – دكتر حسن افشار - دكتر نجاد علی الماسی (از 1350) - دكتر سید حسن امامی (تا 1347) – دكتر مهدی امانی (مدعو) –  دكتر عباس امیری - دكتر عبد المجید امیری قائم مقامی – پروفسور بارتكه (مدعو) – دكتر جعفر بوشهری (1347 – 1358) – دكتر حمید بهزادی (حمید (ﮔل آقا) مددی – 1347 – فوت 1356) - دكتر علی بهزادی (حق التدریسی) -  دكتر ابراهیم پاد – دكتر علی اصغر پور همایون - خانم هایده پیرایش - دكتر حسین پیرنیا – دكتر پیمانی – دكتر محمد حسین تمدن جهرمی (مدعو) - دكتر مجید تهرانیان (حق التدریسی) – دكتر شمس الدین جزایری – دكتر جعفر جعفری لنگرودی – دكتر محمد رضا جلیلی فرشچی (1350 –1359) - دكتر امیر حسین جهانبگلو (حق التدریسی) – دكتر محمد علی حكمت (تا اواخر دهه 1340) - دكتر هرمز حكمت – دكتر محمود حیدریان - دكتر محمود خواجه نوری – دكتر حسن دادبان -  دكتر تاج زمان دانش – دكتر حسنعلی درودیان (از 1352) - دكتر حبیب الله دشتی (حق التدریسی) –  دكتر احمد دولتشاهی (حق التدریسی) - دكتر احمد علی رجائی (حق التدریسی) - دكتر محمد رضوی - حسین رفعتی افشار قاسملو (تا اواخر دهه 1340) – مهندس مسعود رفیع (حق التدریسی) -  دكتر محمود روح الامین (مدعو) - دكتر حمید زاهدی – دكتر منوچهر زند حقیقی – دكتر باقر ساروخانی (مدعو) - دكتر هوشنگ ساعد لو - دكتر حسنعلی سالار نصری – دكتر عیسی سپهبدی (تا اواخر دهه 1340) – دكتر حسن ستوده تهرانی – دكتر كریم سنجابی – شیخ محمد سنگلجی – دكتر حسین سیدی – احمد هوشنگ شریفی - محمود شهابی (تا 1350) – دكتر علی اكبر شهابی (تا اواخر دهه 1340) - دكتر جواد شهیدی – دكتر جواد شیخ الاسلامی – علی پاشا صالح – دكتر پرویز صانعی (تا 1349)– دكتر محمود صناعی (از 1345 – مدعو) – دكتر محسن صبا – دكتر سید محسن صدرزاده افشار - دكتر صادق صدریه (از 1348- 1349 – مدعو) – دكتر رضا صدوقی (از 1348   –1349 – مدعو) –  دكتر حسین صفائی - صابری صفائی (1344 انتقال از ادبیات – 1349) - دكتر منصور صقری – محمود صوراسرافیل – دكتر احمد ضیائی (1348 – 1349 – مدعو) - دكتر محمد حسین ضیائی بیگدلی (1348 –1349 – مدعو) - دكتر منوچهر طباطبائی مؤتمنی – دكتر عبد الرضا عدل طباطبائی – دكتر محمود عرفانی (از 1355) - دكتر عزت الله عراقی (از 1349) - دكتر محسن عزیزی (در 1349 باز نشسته شد)– دكتر رضا علومی (از 1348) – دكتر عبدالحسین علی آبادی – دكتر محمد حسین علی آبادی – دكتر حمید عنایت (از 1343) - دكتر علاءالدوله عنایتی - دكتر محمد فرد سعیدی – دكتر فرزانه پور (حق التدریسی) - دكتر ابوالفضل قاضی (از 1349) – دكتر باقر قدیری – دكتر فاطمه قدیمی پور - دكتر ابوالبشر فرمانفرماییان – دكتر ناصر كاتوزیان – دكتر غلامرضا كیان - دكتر منوچهر كیانی (مدعو) – دكتر ایرج گلدوزیان (از 1355) -دكتر منوچهر گنجی - دكتر احمد متین دفتری (تا اواخر دهه 1340) – دكتر محتشم نوری (حق التدریسی) - دكتر ابوالحسن محمدی – دكتر محسن محمدی نژاد (1353 – 1358) - دكتر محمد مشكوه (در 1347 باز نشسته شد)- دكتر مصطفی مصباح زاده – دكتر مهدی مظفری (1352 – 1357) - دكتر رضا مظلومان (1348 – 1358) - دكتر محمد معتضد باهری – دكتر كاظم معتمد نژاد - دكتر هوشنگ مقتدر (از 1347) – دكتر جمشید ممتاز (از 1353) - دكتر اصغر مهدوی – دکتر علی مهذب  (از 1348) - دكتر دره میرحیدر (مدعو) – دكتر عباس میلانی - دكتر مرتضی نصیری (1348 – 1354 – تا 1357 مدعو) –  دکتر محمد نصیری – دكتر جمشید نبوی (1348 – 1359) - دكتر محی‌الدین نبوی نوری – عبدالرحیم نبهی - دكتر اسدالله نصر اصفهانی (حق التدریسی) (از 1346 – 1347 تا 1353 –1354) - دكتر هوشنگ نهاوندی (مدعو) - دكتر جواد واحدی - دكتر محمد علی هدایتی (در 1349 باز نشسته شد) - دكتر هادی هدایتی – دكتر ضیاءالدین هیئت.

قسمت چهارم:
دانشكده حقوق و علوم سیاسی ( 1357 به بعد)

1. سالهای بعد از انقلاب
دكتر علی آزمایش - دكتر محمد آشوری – دكتر سید داود آقایی - دكتر حسین آقایی نیا (از 1372) – دكتر سید رحیم ابوالحسنی – دكتر عبدالحمید ابوالحمد – دكتر حمید احمدی – دكتر بهروز اخلاقی - دكتر اخوان زنجانی – دكتر علی اسلامی پناه – دكتر كیومرث اشتریان – دكتر سید محمد اصغری - فیروز اصلانی - دكتر قاسم افتخاری – دكتر نجاد علی الماسی - دكتر غلامحسین الهام – دكتر همایون الهی – دكتر فرهاد ایرانپور – علی باقری كبورق - دكتر حسین بشیریه – خانم هایده پیرایش - دكتر پیمانی – دكتر محمد رضا تخشید – دكتر حسن جعفری تبار – دكتر جعفر جعفری لنگرودی – دكتر لعیا جنیدی - آقای محمد جعفر جواد – آقای كیامرث جهانگیر – دكتر سعید حبیبا - محمد حسن حبیبی - دكتر سید محسن حسینی – دكتر هرمز حكمت – دكتر علی خالقی – دكتر حسین خزائی - دكتر محسن خلیجی اسكویی – دكتر محمود خواجه نوری – دكتر حسن دادبان - دكتر تاج زمان دانش – دكتر حسنعلی درودیان - دكتر احمد دوست محمدی – آقای عبدالرحیم ذاكر حسین - دكتر رضا رئیسی طوسی – دكتر محمد جواد رضائی زاده برواتی - دكتر محمد رضوی - دكتر عبدالله رمضانزاده – دكتر امیر حسین رنجبریان - دكتر محسن رهامی – دكتر صادق زیبا كلام مفرد – دكتر سید علی سادات اخوی - دكتر احمد ساعی – دكتر حسنعلی سالار نصری – دكتر محمد هادی سمتی - دكتر حسین سیدی (تا 1360) – دكتر سید حسین سیف زاده –دكتر بهزاد شاهنده – دكتر قاسم شعله سعدی – دكتر روشنعلی شكاری - دكتر جواد شیخ الاسلامی – دكتر علیرضا شیرانی فراد بند - دكتر محمد علی شیرخانی - دكتر عباس شیری ورنامخواستی – دكتر امیر صادقی نشاط - دكتر علیرضا صدرا (آتشباز) – دكتر سید محسن صدرزاده افشار - دكتر حسین صفائی - محمود صوراسرافیل – دكتر كامران طارمی - دكتر مرتضی عادل غلامزاده – دكتر عبدالرحمن عالم – دكتر عزت الله عراقی - دكتر محمود عرفانی - دكتر ابو محمد عسگرخانی – استاد عباسعلی عمید زنجانی - دكتر حمید عنایت (از 1343) - دكتر علاءالدوله عنایتی - دكتر مجید غمامی – دكتر محمد فرد سعیدی – دكتر داود فیرحی – دكتر محمد حسین قائم مقام فراهانی - دكتر ابوالفضل قاضی – دكتر فاطمه قدیمی پور - دكتر ناصر كاتوزیان – دكتر عباسعلی كدخدائی الیادرانی – دكتر عباس كریمی - دكتر الهه كولائی - دكتر ابوالقاسم گرجی - دكتر ایرج گلدوزیان - دكتر سعیده لطفیان - دكتر ابراهیم متقی – دكتر علیرضا محمد زاده وادقانی - دكتر ابوالحسن محمدی – دكتر منوچهر محمدی – دكتر شهاب مختاری همامی - دكتر حسن مرادی - دكتر بهرام مستقیمی قمی - دكتر حمیرا مشیر زاده – دكتر مصلحی عراقی - دكتر نسرین مصفا - دكتر شهلا معظمی – دكتر جهانگیر معینی علمداری – دكتر هوشنگ مقتدر – دكتر حمید رضا ملك محمدی - دكتر مصطفی ملكوتیان - دكتر جمشید ممتاز - دكتر فضل الله موسوی - دكتر یوسف مولایی - دکتر علی مهذب (از 1348) - دكتر سید باقر میر عباسی (از 1363) - دكتر عباس میلانی - موسی نجفی – دكتر احمد نقیب زاده شهر بابكی - دكتر جواد واحدی - دكتر مجید وحید – دكتر ناصر هادیان جزی.

2. در حال حاضر (1383)
 دكتر علی آزمایش - دكتر محمد آشوری – دكتر سید داود آقایی - دكتر حسین آقایی نیا – دكتر سید رحیم ابوالحسنی – دكتر حمید احمدی – دكتر بهروز اخلاقی - دكتر علی اسلامی پناه – دكتر كیومرث اشتریان – دكتر سید محمد اصغری - فیروز اصلانی - دكتر قاسم افتخاری – دكتر نجاد علی الماسی - دكتر غلامحسین الهام – دكتر همایون الهی – دكتر فرهاد ایرانپور - علی باقری كبورق - دكتر حسین بشیریه – دكتر محمد رضا تخشید – دكتر حسن جعفری تبار – دكتر لعیا جنیدی - آقای محمد جعفر جواد – آقای كیامرث جهانگیر – دكتر سعید حبیبا - محمد حسن حبیبی - دكتر سید محسن حسینی – دكتر علی خالقی – دكتر حسین خزائی - دكتر محسن خلیجی اسكویی – دكتر حسنعلی درودیان دكتر احمد دوست محمدی –  آقای عبدالرحیم ذاكر حسین - دكتر رئیسی طوسی – دكتر محمد جواد رضائی زاده برواتی - دكتر عبدالله رمضانزاده – دكتر امیر حسین رنجبریان - دكتر محسن رهامی – دكتر صادق زیبا كلام مفرد – دكتر سید علی سادات اخوی - دكتر احمد ساعی – دكتر محمد هادی سمتی - دكتر سید حسین سیف زاده – دكتر بهزاد شاهنده –  دكتر قاسم شعله سعدی – دكتر روشنعلی شكاری - دكتر علیرضا شیرانی فراد بند - دكتر محمد علی شیرخانی - دكتر عباس شیری ورنامخواستی – دكتر امیر صادقی نشاط - دكتر علیرضا صدرا (آتشباز) – دكتر حسین صفایی - دكتر كامران طارمی - دكتر مرتضی عادل غلامزاده – دكتر عبدالرحمن عالم – دكتر عزت الله عراقی - دكتر محمود عرفانی - دكتر ابو محمد عسگرخانی – استاد عباسعلی عمید زنجانی - دكتر مجید غمامی – دكتر داود فیرحی – دكتر محمد حسین قائم مقام فراهانی - دكتر امیر ناصر كاتوزیان - دكتر عباسعلی كدخدائی الیادرانی – دكتر عباس كریمی - دكتر الهه كولائی - دكتر ابوالقاسم گرجی - دكتر ایرج گلدوزیان - دكتر سعیده لطفیان - دكتر ابراهیم متقی – دكتر علیرضا محمد زاده وادقانی - دكتر منوچهر محمدی – دكتر حسن مرادی - دكتر بهرام مستقیمی قمی - دكتر حمیرا مشیر زاده – دكتر مصلحی عراقی - دكتر نسرین مصفا - دكتر شهلا معظمی – دكتر جهانگیر معینی علمداری – دكتر جمشید ممتاز - دكتر حمید رضا ملك محمدی - دكتر مصطفی ملكوتیان - دكتر فضل الله موسوی - دكتر یوسف مولایی - دكتر سید باقر میر عباسی - دكتر احمد نقیب زاده شهر بابكی -  دكتر مجید وحید – دكتر ناصر هادیان جزی.

بالا